Over mij
Mijn naam is Mijke Loven
Jarenlang werkte ik hard, heel hard. Vanuit een groot verantwoordelijkheidsgevoel, om het goed te doen, maar ook om mijn onzekerheid te verbloemen: door altijd voorbereid te zijn en fouten zoveel mogelijk te voorkomen. Ik deed zelfs meer dan er van me gevraagd werd buiten mijn verantwoordelijkheid, terwijl collega's op tijd naar huis gingen. Dat harde werken werd beloond. Ik werd al jong manager en kwam in functies waarin naast hard werken en inhoudelijke sterkte nog veel meer van mij werd gevraagd. Ik werkte jarenlang in de IT, een omgeving waar met name mannen de toon zetten. Ik leerde er te vertrouwen op cijfers, argumenten en logica, en er was steeds minder ruimte voor wat ik zag en geen ruimte voor claimde. Dagelijks zat ik in meetings waarin iedereen een sterke mening leek te hebben en zijn zegje paraat had. Ik ben van nature minder uitgesproken en minder op de voorgrond, maar dwong mezelf om sterk en zichtbaar te zijn. Zo groeide ik door tot senior manager, met meerdere teams en veel verantwoordelijkheid.
Het kostte me alleen enorm veel energie en ik kreeg steeds minder plezier in mijn werk. 's Avonds plofte ik als een ‘uitgeknepen citroen’ op de bank, nog altijd onzeker of ik wel goed genoeg was en wanneer ik door het ijs zou zakken. Toen het drukker werd dan ooit door een reorganisatie, mijn ouders een zwaar ongeluk kregen en het thuis niet goed ging, knapte er iets.
Ik wist al langer dat ik energie verloor doordat ik niet handelde naar wat ik eigenlijk wilde of vond, en doordat ik meer werk oppakte dan nodig was. Ik deed alles op wilskracht. Uit onzekerheid luisterde ik niet meer naar mijn eerste ingeving, die nooit ongelijk had: besluiten ter discussie stellen, strategie aanpassen, acties uitstellen, of ze juist helemaal niet doen. Niemand gaf echt tegenspraak aan onze leidinggevende en ik was bang dat men mij lastig zou vinden. Zo liet ik me steeds vaker anders zien dan ik me van binnen voelde, en probeerde ik met hard werken alles onder controle te houden. Daar was ik heel goed in geworden: niet meer naar mezelf luisteren. Tot het niet meer ging, mijn energie op was en ik thuis kwam te zitten.
Authentiek of toch niet helemaal?
Ik was niet eerlijk naar mezelf geweest. Uit onzekerheid was ik meegegaan in de heersende manier van doen om mij heen, en ik deed alles op wilskracht en vanuit mijn hoofd, met steeds minder ruimte voor wat ik belangrijk vond en mijn creativiteit. Toen ik terugkwam, was niet de vraag of ik iets anders wilde doen; een andere baan kwam later overigens wel. Ik wist vooral dat ik moest veranderen om nooit meer in deze valkuil te stappen, zodat ik het in een toekomstige functie direct goed zou aanpakken.
Ik besloot beter naar mezelf te luisteren, te stoppen met die eeuwige twijfel, aan te geven wat ik zag dat nodig was en waar mijn grenzen lagen. En vooral en meer te gaan durven en risico's te nemen. Ik ging experimenteren met keuzes die beter bij mij pasten en oefenen met mezelf duidelijker uitspreken en bovenal mijn eigen kompas te volgen. Collega's bleken zich te herkennen in mijn bezwaren bij opgelegde acties of koerswijzigingen die op de lange termijn niet goed uitgedacht waren, en bij discussies die eindeloos duurden zonder besluit. Ze reageerden niet afwijzend, maar vielen me bij. Door mijn gedrag aan te passen ontstond er juist ruimte voor andere vragen , voor nieuwsgierigheid en afwijkende ideeën. Voor iedereen werd helderder wat we moesten doen, wat de risico's waren en waar de verantwoordelijkheid lag. De band met mijn collega's en mijn zelfvertrouwen groeiden, en ik hield aan het einde van de dag meer energie over.
Vanuit dat vertrouwen zette ik de stap om voor mezelf te beginnen. Ik richtte BLOZM op, Bewust met Lef Open Zijn Moves, en specialiseerde me in coaching, om te kunnen doen waar ik al lang van droomde. Uit eigen ervaring weet ik hoe het is om jezelf voorbij te lopen, heel goed te weten waar je uitdagingen liggen en het dan toch niet te doen. En hoe je stap voor stap terug kan keren naar wat je zelf voelt, ervaart en wilt en dat om te zetten in ander gedrag.
Door wie laat jij je leiden?
Ik geloof dat vrouwen zich op het werk te veel laten leiden door hun omgeving in plaats van door zichzelf. Ik weet het uit eigen ervaring: jarenlang dacht ik best duidelijk te zijn, terwijl ik op mijn werk keer op keer aanpaste wat ik eigenlijk echt vond of wilde zeggen. Dat herken ik ook bij veel leidinggevende vrouwen die ik spreek.
Op het werk hebben ze al de nodige trainingen gedaan en inzichten verkregen en toch lukt het niet om het anders te doen. Privé zijn ze ook op zoek naar zichzelf, via meditatie, ademwerk en retreats. Op het werk durven ze wat ze hebben geleerd zelden te integreren. Bang om er op te vertrouwen dat 'het anders doen' ook zal werken, terwijl we diep verlangen naar gelijkwaardigheid en meer impact maken. Uit eigen ervaring weet ik dat het toch doen ondanks de angst vaak heel anders uitpakt dan we vrezen.
Ik geloof dat je als vrouw veel impactvoller kunt zijn dan je denkt wanneer je jezelf kent, erkent, uitspreekt en hier echt mee aan de slag gaat. Niet omdat je ‘nog niet assertief genoeg’ bent, maar omdat er een verschil zit tussen hoe uitgesproken je denkt te zijn en hoe uitgesproken je daadwerkelijk bent. Dat vraagt bewustzijn, lef en openheid, en ook dat je leert je grenzen te bewaken. Als vrouw heb je daarnaast iets krachtigs in handen: je gevoel en intuïtie. Je hoeft alleen weer te leren die te vertrouwen en in te zetten. Dan werk je met meer helderheid, lol, verbinding en energie. En de impact die je dan kan maken is groot!
Wie ben ik nog meer?
Ik woon nabij de duinen en het strand en ben daar vaak te vinden met mijn man en twee prachtige dochters.
Ik ben gek ben op zwemmen in duinmeren en vooral als het water onder de 5 graden komt. Ik zwem met een hechte groep vrouwen en we hebben de mooiste gesprekken samen na een koude dip.
Ik verslind boeken en podcasts over persoonlijke ontwikkeling, gebruik deze voor inspiratie en creatieve concepten, maar lees ze nooit helemaal uit en luister podcasts versneld af. Het eerste is gedreven door mijn enorme nieuwsgierigheid in de mens en dat laatste door mijn drukke brein.
Ik heb namelijk nogal een druk brein en heb best wat tijd met mezelf nodig om te ontprikkelen. Ik zoek hiervoor graag rust in meditatie, yoga, soundbaths, ademwerk, wandelen en intuïtief schilderen.
Bij mindere dagen vlucht ik in series als Greys Anatomy, Emily in Paris en Will & Grace, en ben ik gek op chocolade. Om de volgende dag maar weer een extra rondje hard te lopen.
Tot slot heb ik een enorme fascinatie voor dromen en wat ons onderbewuste ons daarmee wil vertellen. Ik ben nog een groentje in het lezen van dromen volgens de reflectiemethodiek, maar ze zijn een prachtige spiegel die je spot on teruggeven wat er werkelijk in je omgaat.
Mijn ervaring
-
Certified Verandercoach. NONONS Coaching. EQA-practitioner, EMCC geaccrediteerd. Erkend door NOBCO.
-
Certified Teamcoach. Teamchange. Erkend door Stir.
-
Transformatie coach. Transformational Presence. Leiderschap in actie. ShiftsHappen.
-
Certified NLP Practitioner. UNLP.
-
Prosci Certified Change Practitioner. The People Side of Change