Die jurk wilde ik eigenlijk niet kopen

Je bent gaan winkelen voor een jurk voor een feestje, de verkoopster heeft uitgebreid de tijd voor je genomen en samen komen jullie uit op één specifieke jurk die volgens haar prachtig zit. Ergens voel je twijfel: "ik weet niet of dit nu wel mijn ding is." Maar het lukt je niet om nee te zeggen, want die verkoopster is zo aardig en al zo lang met je bezig. Dus je koopt de jurk. En eenmaal thuis denk je: “maar ik wilde hem eigenlijk niet”.

Waarom doe je soms iets wat je niet wilt? Wellicht omdat je niet lastig wilt zijn, geen teleurstelling veroorzaken. En dus lever je een stukje van jezelf in om het voor de ander comfortabel te houden. Alleen, dat ongemak neem je mee naar huis, je blijft eraan denken, je baalt. Uiteindelijk kost het je veel meer energie dan wanneer je in het moment gewoon ‘nee, toch niet’ had gezegd. Begrenzen gaat verder dan alleen nee zeggen. Het gaat ook over ruimte innemen, om te twijfelen, om iemand teleur te stellen, om te zeggen: “dit is toch niet wat ik wil”. En precies daar zit voor veel vrouwen een enorme drempel.

𝗠𝗶𝘀𝘀𝗰𝗵𝗶𝗲𝗻 𝗱𝗲𝗻𝗸 𝗷𝗲 𝗻𝘂: 𝗹𝗲𝘂𝗸 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗯𝗲𝗲𝗹𝗱, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗮𝗮𝘁 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗼𝘃𝗲𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗷𝘂𝗿𝗸. Ja, dat is zo. Maar wat als je dit patroon ook herkent op andere momenten? Bijvoorbeeld op je werk. Je zegt ja tegen dat overleg terwijl je geen tijd hebt. Je neemt toch dat extra klusje aan. Je past je weer een beetje aan omdat het makkelijker voelt dan je grens aangeven. Op zichzelf kleine dingen, maar ze stapelen zich op.

Ik noem dat ook wel ‘zegeltjes plakken’. Iedere keer dat je iets doet wat je eigenlijk niet wilt, plak je er één. Bij het eerste merk je er nog niets van, maar uiteindelijk is je boekje vol. Terwijl het vaak niet één groot ding is geweest, maar al die kleine momenten waarop je jezelf net iets minder belangrijk hebt gemaakt.

Daarom is begrenzen zo belangrijk, niet pas als je helemaal op bent, maar juist bij die kleine dingen. Zeggen wat je echt vindt. Even tijd nemen voordat je antwoord geeft. Want uiteindelijk kost het je veel meer energie om door te gaan met iets wat niet klopt, dan om jezelf de tijd en ruimte te geven om te zeggen: “dit wil ik wel en dit wil ik niet”.