Ik ratelde mijn publiek de zaal uit

Ja hoor, daar ging ik weer. Ik gaf een pitch en halverwege merkte ik dat mijn verhaal niet goed overkwam. Ik zag het aan van alles: blikken die afdwalen naar een scherm, iemand die zijn koffie pakt, een goedbedoeld aanmoedigend glimlachje van iemand. Mijn hartslag ging omhoog, ik voelde de kleur in mijn gezicht komen en wat deed ik: doorratelen, gewoon nog meer woorden gebruiken. Nog harder werken om het over te brengen, nog een voorbeeld erbij, nog een zijstraatje. Mijn verhaal werd er natuurlijk niet beter van, en ik zag alleen maar meer mensen afhaken.

En ik ken de theorie heus wel, van de kraan dichtdraaien. Dat je juist impact verliest als je alles wilt zeggen. En toch deed ik het.

Dat vind ik misschien wel het interessantste van deze ervaring. Het gaat niet over weten hoe het moet, het gaat over wat er gebeurt op het moment dat je voelt dat het niet gaat zoals je verwacht. Dan neemt er iets anders het stuur over, iets dat zegt: “als ik het maar goed genoeg uitleg, dan komt het goed”. En daarmee bedoel ik niet dat je twijfelt aan je eigen verhaal, nee je verhaal is goed. Het gaat over de twijfel over jezelf die dan mee gaat doen, of jij wel helder genoeg overkomt.

Wat ik nu doe als ik het voel gebeuren: stoppen. Echt even stoppen, desnoods midden in een zin, en een vraag stellen aan de mensen tegenover me. “Wat roept dit tot nu toe bij jullie op?” Dat voelt spannend, want het wordt stil en je weet niet of er een antwoord komt. Het is wel het moment dat de aandacht weer terug komt en jij uit je patroon stapt.

Als jij ook gaat ratelen als je voelt dat je verhaal niet landt dan nodig ik je uit voor een gratis online kennismakingssessie van 30 minuten. We kijken samen wat er bij jou gebeurt op dat moment en wat jij kunt doen om rustig te blijven staan, zodat je bij je volgende pitch of overleg gewoon kunt zeggen wat je wilt zeggen, zonder die extra woorden.

Plan je sessie hier: https://blozm.nl/ervaringen#gratis-30min-sessie