Gelijkheid voor vrouwen

“Als de leiders van de grote bolwerken in de wereld vrouwen waren zou de wereld er nu heel anders uit zien” zei mijn 86-jarige vader vandaag. Waarna hij met mijn moeder de herinnering ophaalde dat ze geen hypotheek konden krijgen omdat het salaris van mijn moeder er in hun tijd niet toe deed. En dat mijn moeder moest stoppen met werken toen ze voor het eerst zwanger werd. En er kwam deze oude foto tevoorschijn van mijn overgrootmoeder uit de tijd dat het kiesrecht voor vrouwen niet vanzelfsprekend was.

Mijn sterke gevoel voor rechtvaardigheid en gelijkheid zit dus al lang in de genen. Niet zo gek dat ik altijd fulltime ben gaan werken en nu vrouwen coach om zich krachtiger te leren uitspreken, om de plek in te nemen die klopt met wat ze te brengen hebben.

En de lijn gaat door.

Vandaag was ik met mijn jongste dochter in Amsterdam voor Internationale Vrouwendag. Zij heeft een feilloos gevoel voor gelijkwaardigheid (iedereen die haar kent begrijpt helemaal dat ze genderstudies studeert Pernille Loven). Ze brengt prachtige inzichten en discussies in verschillende gezinnen die ons wijzen op wat er al in beweging is gekomen, maar ook wat nog helemaal niet vanzelfsprekend is. En mijn oudste dochter geeft op geheel eigen wijze vorm aan de kracht van het vrouwelijke door deze volledig te belichamen, en in al haar keuzes te vertrouwen op haar eigen intuïtie. Hiermee brengt ze een nieuwe kijk op vrouwelijk ondernemerschap (www.kailana.art).

Ik ben trots dat dit sterke gevoel voor gelijkwaardigheid al van ver komt en ook wordt doorgezet in de familielijn. Trots op hoe mijn dochters er nu al mee bezig zijn, en vol vertrouwen in wat zij nog gaan brengen! En dat is hard nodig want vanzelfsprekend is het helaas nog steeds niet.