Het is dinsdag. Heeft jouw zondagse planning het gehaald?

Er waren jaren dat ik elke zondag anderhalf uur de tijd nam om naar de komende week te kijken. Niet omdat ik dat nou zo leuk vond, maar omdat ik wist dat ik de neiging had om mijn eigen werk steeds een lagere prio te geven dan alles wat er gedurende de dag op me afkwam. Dus zat ik daar, kopje thee naast de laptop, de kinderen ergens in de tuin met hun eigen dingen bezig, en nam ik alvast wat mail door en blokte tijd in mijn agenda. Ik plande tijd in zodat er de komende week ruimte zou zijn voor mijn eigen taken, zoals de uitwerking van die belangrijke begroting en het goed doornemen van dat programmavoorstel.

Is dit iets wat jij ook vaak doet? Het is nu dinsdag, en ik ben eigenlijk wel nieuwsgierig: heb je je aan je planning gehouden, of ben je net tot de conclusie gekomen dat het weer niet gelukt is? Dat je gisteren toch even een collega uit de brand hebt geholpen, en dat het leeswerk daardoor nog steeds bovenop de stapel ligt. Dat je vanochtend om half negen achter je bureau ging zitten voor de begroting, en dat er om vijf over half al iemand uit je team in de deuropening stond met “een snelle vraag”, en daarna nog een, en toen was het opeens tien uur. En als je dan terugdenkt aan die anderhalf uur op zondag, dan baal je, van jezelf vooral, dat je het weer hebt laten gebeuren.

Want je weet het eigenlijk allang. Je ziet je collega’s hun eigen prioriteiten gewoon voorrang geven, zonder dat iemand daar iets van vindt, en je weet dat jouw leiderschap steviger zou staan als jij dat ook zou doen. En ja, je denkt in deze rol veel aan het belang van je team, en nee, dat wil je ook niet kwijt, want dat is juist wat jou een goede leider maakt. Maar je wilt wel ruimte overhouden voor de dingen waar je echt je schouders onder wilt zetten, de dingen die verder vooruitkijken en goed zijn voor de langere termijn. En op deze manier lukt het dus weer niet. Er zal toch echt iets anders moeten gebeuren.

Mijn eigen ervaring hierin is dat het niet in de planning zat, het zat in het moment dat iemand in de deuropening stond. Die zondag was prima voorbereid, alleen had ik nooit bedacht wat ik ging zeggen als het erop aankwam. Dus probeer dit eens: kies op zondag één ding dat deze week echt van jou is, en bedenk er meteen de zin bij die je zegt als iemand je daarbij onderbreekt. Iets als “ik help je graag, ik loop om elf uur even bij je langs.” Dat voelt de eerste keer misschien wat ongemakkelijk, maar je zegt daarmee geen nee tegen je team, je zegt gewoon ja tegen je eigen werk.