Jezelf klein maken voordat een ander het doet

Je bent over de deadline gegaan met een actie. Je baas stelt scherpe vragen. Je collega, die het samen met jou zou oppakken, kaatst de bal meteen naar jou toe. En voor je het weet hoor je jezelf ‘𝘀𝗼𝗿𝗿𝘆’ zeggen. Je komt niet uit je woorden. Terwijl er een hele logische verklaring is. Je maakt jezelf klein, en geeft hem zo de indruk dat jij het niet goed hebt gedaan.

Na afloop maal je door: waarom doe ik dit? Wat zullen ze wel niet van me denken? Lekker professioneel aangepakt.

Wat hier gebeurt, gaat niet over die ene deadline. Het gaat over een dieper patroon: 𝗱𝗲 𝗮𝗻𝗴𝘀𝘁 𝗼𝗺 𝗮𝗳𝗴𝗲𝘄𝗲𝘇𝗲𝗻 𝘁𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻 𝗮𝗹𝘀 𝗷𝗲 𝗷𝗲𝘇𝗲𝗹𝗳 𝗹𝗮𝗮𝘁 𝘇𝗶𝗲𝗻 𝘇𝗼𝗮𝗹𝘀 𝗷𝗲 𝗯𝗲𝗻𝘁. 𝗗𝘂𝘀 𝘃𝗲𝗿𝗸𝗹𝗲𝗶𝗻 𝗷𝗲 𝗷𝗲𝘇𝗲𝗹𝗳 𝗹𝗶𝗲𝘃𝗲𝗿, 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗱𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗷𝗲 𝗱𝗼𝗲𝘁.

Ik ken dit patroon. Niet uit een boek, maar uit mezelf.

Jarenlang deed ik hetzelfde: mezelf kleiner maken om maar niet lastig gevonden te worden, te veel tijd te nemen van de ander, terwijl ik vanbinnen precies wist wat ik wilde zeggen. Tot mijn energie op was en ik besloot het anders te doen.

Wat ik geleerd heb: 𝗷𝗲 𝗵𝗼𝗲𝗳𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗵𝗮𝗿𝗱𝗲𝗿 𝗷𝗲 𝗯𝗲𝘀𝘁 𝘁𝗲 𝗱𝗼𝗲𝗻 𝗼𝗺 𝗴𝗲𝗵𝗼𝗼𝗿𝗱 𝘁𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻. 𝗝𝗲 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘄𝗲𝗲𝗿 𝗹𝗲𝗿𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗿𝗼𝘂𝘄𝗲𝗻 𝗼𝗽 𝘄𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝘃𝗮𝗻𝗯𝗶𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗮𝗹 𝘄𝗲𝗲𝘁, 𝗲𝗻 𝗱𝗮𝘁 𝗱𝘂𝗿𝘃𝗲𝗻 𝘂𝗶𝘁𝘀𝗽𝗿𝗲𝗸𝗲𝗻. Dat is precies waar ik vrouwen in begeleid.

Zeg jij vaak ‘sorry’ terwijl dat totaal niet nodig is?