Er waren jaren dat ik elke zondag anderhalf uur de tijd nam om naar de komende week te kijken. Niet omdat ik dat nou zo leuk vond, maar omdat ik wist dat ik de neiging had om mijn eigen werk steeds een lagere prio te geven dan alles wat er gedurende de dag op me afkwam. Dus zat ik daar, kopje thee naast de laptop, de kinderen ergens in de tuin met hun eigen dingen bezig, en nam ik alvast wat mail door en blokte tijd in mijn agenda. Ik plande tijd in zodat er de komende week r

Al vijf jaar zwem ik iedere week met een groep vriendinnen in een meer in de duinen, het hele jaar door. En als ik dan ‘s ochtends vroeg met mijn zwemspullen aan het stuur weer eens de regen en tegenwind trotseer, denk ik nog steeds wel eens: “waarom doe ik dit ook alweer?” Inmiddels ken ik de beloning na de ‘dip’ als het water echt koud is. De lichte spanning voordat we het water ingaan, de gedachtes die dan nog alle kanten opgaan, en dan het water in, aftellen en zakken, he

Je bent gaan winkelen voor een jurk voor een feestje, de verkoopster heeft uitgebreid de tijd voor je genomen en samen komen jullie uit op één specifieke jurk die volgens haar prachtig zit. Ergens voel je twijfel: "ik weet niet of dit nu wel mijn ding is." Maar het lukt je niet om nee te zeggen, want die verkoopster is zo aardig en al zo lang met je bezig. Dus je koopt de jurk. En eenmaal thuis denk je: “maar ik wilde hem eigenlijk niet”. Waarom doe je soms iets wat je niet

Je bent over de deadline gegaan met een actie. Je baas stelt scherpe vragen. Je collega, die het samen met jou zou oppakken, kaatst de bal meteen naar jou toe. En voor je het weet hoor je jezelf ‘𝘀𝗼𝗿𝗿𝘆’ zeggen. Je komt niet uit je woorden. Terwijl er een hele logische verklaring is. Je maakt jezelf klein, en geeft hem zo de indruk dat jij het niet goed hebt gedaan. Na afloop maal je door: waarom doe ik dit? Wat zullen ze wel niet van me denken? Lekker professioneel aange